100 - ADİYAT SÛRESİ


Euzü Billahi mineş şeytanir racim

BismillahirRahmânirRahiym

1-) Vel `adiyati dabhâ;
Andolsun o nefesleri zorlanarak (dünyalık biriktirmek için) koşan (azgın atlara benzer insanlara),

2-) Fel mûriyati kadhâ;
(Koşuşurken hırsından, öfkesinden) çakıp ateş çıkaranlara,

3-) Fel muğıyrati subha;
Sabahın seherinde akına kalkıp,

4-) Feeserne Bihi nak`â;
O hırsla ortalığı toza bulayanlara,

5-) Fevesatne Bihi cem`a;
Böylece o hâl ile halkın içine dalanlara (çok yazık)!

6-) İnnel`İnsane liRabbihi le kenûd;
Gerçektir ki insan Rabbine karşı elbette çok nankördür!

7-) Ve innehû alâ zâlike le şehiyd;
Kesinlikle kendisi de buna şahittir!

8-) Ve innehû lihubbil hayri le şediyd;
Kesinlikle onda zenginlik sevgisi çok şiddetlidir!

9-) Efelâ ya`lemu izâ bu`sire ma fiyl kubûr;
Bilmez mi (insan), kabirlerin (bedenlerin) içindekiler deşilip dışarı çıkartıldığında,

10-) Ve hussile ma fiys sudûr;
Sadırların içindekiler açığa çıkartıldığında,

11-) İnne Rabbehüm Bihim yevmeizin le Habiyr;
İşte o süreçte Rableri, Esmâ boyutu itibarıyla, onlar olarak elbette Habiyr`dir.